In His Footsteps is geschreven ter nagedachtenis aan mijn oudoom Jac Kessels (1935–2026), dirigent, onderwijzer en sopraansaxofonist. Met zijn grote liefde voor muziek wist hij vele jonge muzikanten te inspireren en op weg te helpen.

De compositie is nadrukkelijk geen rouwmuziek, maar een warm, waardig en levendig muzikaal portret. De saxofoongroep krijgt daarin bewust een bijzondere rol, met de sopraansaxofoon regelmatig op de voorgrond. Terugkerende achtstenfiguren worden als het ware van stem naar stem doorgegeven en symboliseren hoe muziek, kennis en inspiratie van de ene generatie op de volgende kunnen overgaan.

Ook de titel heeft een persoonlijke betekenis: als jonge dirigent en componist hoop ik op mijn eigen manier in zijn voetsporen te treden en voort te bouwen op wat hij heeft doorgegeven. Zo staat in In His Footsteps niet het afscheid centraal, maar juist wat blijft.